بَیانِ عَیان

گفتارهای عاقلانه و عارفانه!

بَیانِ عَیان

گفتارهای عاقلانه و عارفانه!
بَیانِ   عَیان
بیان عیان، رسانه ای در حوزه علوم انسانی و در شاخه عرفان و دین است. مردم و جوانان امروز، خواهان تغذیه عقل و جان هستند تا در سایه سار این هوای پاک، جان هایشان را از غبارهای زمانه پاک سازند. عقل آنان را باید با برهان و جانشان را باید با عرفان سیراب کرد نه با خرافه و گزافه.
بیاییم با یکدیگر، محترمانه، صادقانه و در جهت کاهش معضلات، گفتگو کنیم. این تنها راه ممکن برای زیست انسانی است. بیاییم باور کنیم، افرادی که مثل ما فکر نمی کنند، الزاماً دشمن حقیقت نیستند. بیاییم باور کنیم، حقیقت الزاماً در چنگال! ما نیست.

[بیان عیان]

برای آگاهی از بروزرسانی [بیان عیان] لطفا ایمیل خود را در این قسمت وارد کرده و پنجره باز شده را تایید کنید. سپس ایمیل ارسال شده را باز کرده و لینک ارسال را بفشارید

Delivered by FeedBurner

پیوندهای مفید برای علاقمندان

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «امام موسی صدر» ثبت شده است

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت رسول صلّی الله علیه و آله: «یا علیّ! خلق اللهُ النّاسَ من أشجار شتّى، و خلقنى و أنت من شجرةٍ واحدةٍ، أنا أصلُها و أنت فرعُها، فطوبى لعبدٍ تمسّک بأصلها و أکل من فرعها» (1)

یا علی! خداوند مردم را از خاستگاه های مختلف (تعبیر به درخت) آفرید اما من و تو را از یک خاستگاه آفرید. من اصلم و تو فرع! خوش باد بنده ای که به اصل دست یازد و از فرع بهره جوید. 

ولایت معنوی امام علی علیه السّلام، منبع علم و حکمت و رمز استمرار برکت وحی برای مردم است. جایگاه علمی و معرفتی خاندان اهل بیت علیهم السّلام، علی رغم همه دشمنی ها و محدودیت ها، مورد اذعان عقلای تاریخ قرار گرفته است. 

از حسن تدبیر، عدالت و صلابت علی علیه السّلام در برابر مُترَفان(2) مفسد گرفته، تا حسن سیاست امام حسن علیه السّلام در برابر تزویر معاویه، از امر به معروف و نهی از منکر امام حسین علیه السّلام در زمانه ظهور بدعت ها گرفته تا روشنگری های نرم امام سجاد علیه السّلام، از علم و حکمت باقرین علیهماالسّلام گرفته تا برکت و اخلاق امام کاظم علیه السّلام، از کوچ سیاسی اجتماعی مبارک امام رضا علیه السّلام گرفته تا سخاوت و جود و هدایت طلبی امام جواد و هادی علیهماالسّلام در عصر اختناق، از ایستادگی و مظلومیت امام حسن عسکری علیه السّلام در حصار نظامی گرفته تا فیوضات معنوی امام عصر عجّ الله تعالی و فرجه الشّریف در عصر غیبت صغری و کبری، همه و همه استمرار شیوه و سیره نبوی است. 

امام علی علیه السّلام در نهج البلاغة می فرمایند:

«اهل بیت علیهم‌السلام، جایگاه اسرار خداوندى، پناهگاه فرمان الهى، مخزن علم خدا، مرجع احکام اسلامى، نگهبان کتابهاى آسمانى و کوههاى همیشه استوار دین خدایند. خدا به وسیله اهل بیت، پشت خمیده دین را راست نمود، و لرزش و اضطراب آن را از میان برداشت، برابر فاسدانى که تخم گناه افشاندند، و با آب غرور و فریب آبیارى کردند، و محصول آن را که جز عذاب و بدبختى نبود برداشتند... شما مردم به وسیله ما، از تاریکی هاى جهالت نجات یافته و هدایت شدید، و به کمک ما، به اوج ترقى رسیدید، وصبح سعادت شما، با نور ما درخشید» (3).


پی نوشت ها:

(1) «بحار الانوار»، ج 9، ص 334 / «کشف الغمّة»/«مناقب خوارزمى»/«امالى» طوسی، ص338. 

(2) معجم الإشتقاقی الموصل لألفاظ القرآن الکریم، تالیف محمد حسن حسن جبل: مترف (ثروتمندانِ مست شهوت) به معنای کسی است که در شهوات و لذت های دنیا، فربه و چاق شده است و به نوعی، مانع از اجرای سیاست های عدالت طلبانه می شود و جامعه را به سوی ویژه خواری سوق می دهد (المتنعّم المتوسّع فی ملاذّ الدنیا و شهواتها). 

این واژه 5 بار در قرآن کریم آمده است: 

یک) وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِکَ قَرْیةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُوا فِیهَا فَحَقَّ عَلَیهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا (الإسراء/16)

و هنگامی که بخواهیم شهر و دیاری را هلاک کنیم، نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم، سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدت درهم می‌کوبیم.

دو) حَتَّى إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ یجْأَرُونَ(المؤمنون/64)

تا زمانی که متنعمان مغرور آنها را در چنگال عذاب گرفتار سازیم؛ در این هنگام، ناله‌های دردناک و استغاثه‌آمیز سرمی‌دهند!

سه) وَمَا أَرْسَلْنَا فِی قَرْیةٍ مِنْ نَذِیرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ کَافِرُونَ(سبأ/34)

و ما در هیچ شهر و دیاری پیامبری بیم‌دهنده نفرستادیم مگر اینکه مترفین آنها (که مست ناز و نعمت بودند) گفتند: «ما به آنچه فرستاده شده‌اید کافریم!».

  وَکَذَلِکَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِکَ فِی قَرْیةٍ مِنْ نَذِیرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ(الزخرف/23)

چهار) و این‌گونه در هیچ شهر و دیاری پیش از تو پیامبر انذارکننده‌ای نفرستادیم مگر اینکه ثروتمندان مست و مغرور آن گفتند: «ما پدران خود را بر آئینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می‌کنیم.»

پنج) إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ(الواقعة/45)

آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند. 

(3) نهج البلاغة، ترجمه محمد دشتی رحمة الله علیه

حسین
۰۹ شهریور ۹۷ ، ۱۵:۵۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

امام موسی صدر

(حضور امام موسی صدر در بنهران، شمال لبنان، برای شرکت در مراسم عقد یکی از شیعیان)


قاطبه مردم ِ جامعه‌ای که از تبعیض، فقر، فساد و آسیب‌های نهادینه‌شده اجتماعی (اعتیاد، دزدی، فحشاء و ...) رنج می‌برند، خواه‌ناخواه و بدون آنکه عمدی در کار باشد، دین را به فراموشی می­سپارند؛ چراکه دین، هنگامی در دل‌های مردم زبانه می‌کشد که به دغدغه‌های حداقلی معیشت وزندگی روزمره آنان پاسخ‌داده‌شده باشد.

امام موسی صدر که در روزگارانی نه‌چندان دور، مغز متفکر جهان اسلام در جنوب لبنان بشمار می‌رفت و قلبش برای محرومیت شیعیان آنجا می‌تپید، ابتدا به سراغ روسری دختران و قلیان پسران نرفت، دختران بدحجاب را فاحشه ننامید و گریبان تزویر و ریا در منبر و محراب چاک نکرد، بلکه ریشه مشکلات اجتماعی و دینی را شناخت و برای حل آن‌ها قدم برداشت. او ابتدا جهل مردان و زنان آن دیار را برطرف کرد و سپس با اصلاحات اقتصادی، اجتماعی و سپس سیاسی، قدم درراه حیات معنوی مردمان برداشت. اینک گفتاری از آن جناب:

«دعوت صحیح اگر توأم با عمل نباشد و وضع اجتماعی دعوت‌کننده یا هم‌مذهبان او بد باشد، کم اثر خواهد بود. آخر چطور ممکن است که مردم، ادعای مسلمانی را که اسلام را ضامن سعادت دنیا و آخرت می‌داند، باور کنند، درحالی‌که فقر و جهل و مرض و کثافت، آن‌ها را فراگرفته است؟... فعالیت های دینی من، قبل از هرچیز، ارتقای زندگی اجتماعی مردم به طور عام، و فرهنگ دینی مسلمین، به طور خاص است. بر این باورم که تا وقتی، زندگی اجتماعی مردم در این سطح است، وضع دینی آنان را نمی توان بهبود بخشید»(1)

+ای‌کاش حداقل جرقه‌ای از وجود ایشان به تن برخی از مسئولینی که مردم فقیر را در خط دشمن معرفی می‌کنند، بخورد. ای‌کاش... همانانی که در بستر نرم و راحت قدرت با وجود مقرری ماهانه و معهود، خبر از شکم گرسنه فقرا ندارند.

 -----------------------------------

 

(1) کتاب "عصایت را به میله‌های زندان بزن، موسی!"، ص23(با تغییرات جزئی). این کتاب، خلاصه‌ای خواندنی از سیره اجتماعی و سیاسی امام موسی صدر است که در 112 صفحه از سوی انتشارات موسسه فرهنگی ­ـ­­ تحقیقاتی امام موسی صدر چاپ‌شده است.  


حسین
۱۴ خرداد ۹۷ ، ۱۶:۳۹ موافقین ۳ مخالفین ۰ ۳ نظر

سیدعلی صدر

پایگاه اطلاع رسانی امام موسی صدر: 

سید علی صدر، فرزند آیت الله سید صدرالدین صدر (همسر بی بی صفیه قمی) 

و نوه دختری آیت الله حاج حسین طباطبایی قمی درگذشت.

سید علی صدر متولد ۱۳۰۴ شمسی و برادر بزرگ‌تر امام موسی صدر بود.

------------------

گمان می کردم امام موسی صدر، برادر بزرگتری ندارند که امروز با دیدن خبر درگذشت سید علی صدر رحمة الله علیه، در روزنامه فخیم و وزین اطلاعات، متوجه شدم، امام موسی صدر دو برادر بزرگتر از خود داشتند که یکی از ایشان نیز سید رضا صدر بودند که در سال 1373 وفات یافتند. نوه سید رضا صدر، سرکار خانم سیده حورا صدر هستند که اکنون در قید حیات بوده و همسرشان، سید یاسر خمینی (پسر احمد خمینی) هستند. 

با دیدن این خبر، گرچه غمی در دل می نشیند اما امیدی هم زبانه می کشد. امیدی که نشان از برادر محبوب غریبی دارد که بی شک، الگوی گفتگوی تمدن دینی است. برادری که کسی نمی داند، در صورت حیات داشتن، الان در چه محبس و زیر نظرگاه کدام ظالم و شحنه طاغوتی است. اما آنچه امیدها را به زنده بودن امام موسی صدر، دوباره زنده می کند، آن است که امام موسی صدر، آنقدرها هم که تصور می شود، پیر نیست! هنوز برادر کوچکتر است و برکت عمر خداوندی، ان شاء الله بر سرش... برادری که هرگز در پی آن نبود که دین را با چماق و زور در دل ها فرو کند.


بیاییم برای آزادی تمام محبوسان مظلوم، خصوصاً اسوه گفتگوی تمدن دینی، امام موسی صدر، دعا کنیم:

اللّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ کُلِّ مَکْرُوبٍ 

اَللّهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَریبٍ 

اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ 

اَللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمینَ 

اللهم صلّ علی محمد و آل محمد

امام موسی صدر



حسین
۰۳ خرداد ۹۷ ، ۰۷:۲۵ موافقین ۳ مخالفین ۰ ۵ نظر

دنیاـ یعنی دقیقاً همین‌جا!ـ به تعبیر حکیمان، پایین‌ترین مرتبه وجودی است که ما انسان‌ها، اکنون در آن اقامت گزیده‌ایم و روزی هم از آن بارِ سفر خواهیم بست. دنیا موقّت سراست؛ و این را همه (حتی خداناباوران) به‌خوبی دریافته‌اند؛ چراکه هر انسانی حداقل یک‌بار مرگ را به‌طور غیرمستقیم تجربه کرده است؛ یعنی هرکسی بالاخره یک‌بار یکی از بستگان یا دوستانش را بی‌جان و شکلات پیچ! بر روی زمین دیده است... .

در دیدگاه حکیمان و پیشوایان دین، به همین موقت سرا به دو گونه می‌توان نظر دوخت.

نگاه اول: در این نگاه، دنیا مانند ابزاری است که کار ما را راه می‌اندازد. در حقیقت دنیا، مقدمه‌ای است برای رسیدن به یک ذی‌المقدمه (کارِ اصلی). در این دیدگاه، از شیرینی‌ها و نیکویی‌های دنیا بهره گرفته می‌شود تا ما را به مقصد و مقصود برساند.

نگاه دوم: نگاهی است که به دنیا، به چشم هدف و غایت نگاه می‌شود؛ انگار که همیشه، همگی در همین‌جا خواهند زیست.

متن ذیل، تلفیقی از مطالب کیمیای سعادت مرحوم غزالی و چند حدیث از نهج‌البلاغه حضرت علی علیه‌السّلام است که در پی می‌آید.

شترِ دنیا و کعبه آخرت

مرحوم حجت‌الاسلام ابو حامد محمد غزالی (رحمت‌الله علیه) در کیمیای سعادت بابیان مثالی، دنیا را بهتر به ما می‌شناساند. ایشان می‌فرماید که مثال و مَثَل دنیا، مانند شتری است که از او برای رفتن به حج استفاده می‌شود(حج در اینجا نماد آخرت است). حاجی که به سمت مکه معظمه می‌رود، هدفش رسیدن به مکه است، نه سوارشدن بر کولِ شترِ گرانبار؛ یعنی در این سفر روحانی، شتر باید در خدمت حاجی باشد؛ نه آنکه حاجی، محو ِسواری دادنِ شتر باشد و کعبه را به‌کلی فراموش کند. بدین ترتیب اگر حاجی به شتر نیازمند شده است، به خاطر آن است که از آن بهره بگیرد تا به هدفش برسد نه آنکه در بین راه، دائماً به آب و غذا و آسایش شتر توجه کند. همچنین اگر حاجی، زیاده از حد بر شتر سخت بگیرد و او را تشنه و گرسنه بگذارد، نه‌تنها به سفر نمی‌رسد؛ بلکه در بین راه هلاک خواهد شد. پس حاجیِ مثال ما، باید شتر خود را مدیریت کند؛ یعنی نه شتر را وانهد و نه او را بیش از مقدار، پرورده سازد. ملاک دنیایی بودن و آخرتی بودن، نیز دقیقاً به‌مانند چنین مثالی است. آخرتی بودن، به معنای وانهادن شترِ توجه به دنیا نیست، بلکه به معنای بهره گرفتن از آن برای رسیدن به مقصد است؛ یعنی آخرتی بودن با دنیایی بودن، تناقض و تنافی ندارد. کسانی که موفق به مدیریت دنیا می‌شوند، در عین بهره‌گیری از دنیا، اما دنیازده نیستند و دائماً رو به‌سوی آخرت دارند؛ چراکه شتر دنیای آن‌ها، آرام و متعادل به سمت کعبه وجود حرکت می‌کند.

مثال‌های دنیا

در ادامه ابو حامد غزالی، مثال‌هایی از دنیا بیان می‌کنند:

1- دنیا به معنای نزدیک‌تر است(أدنی؛ دنیا؛ دُنُو)؛ یعنی دنیا پل عبوری است که ما بدان نزدیک‌تریم؛ اما بسی منازل آخرت در پیش است که بعد از پل است.

2- دنیا طوری است که ما گمان می‌کنیم که ساکن و باثبات است؛ اما به‌تدریج متوجه می‌شویم که در حال حرکت و گذر است؛ همچنان که سایه را ساکن می‌پنداریم، اما پس از مدتی می‌بینیم که جایش را عوض کرده است.

3- دنیا خود را به‌مانند دوستی به ما می‌نمایاند تا شیفته‌مان کند، اما به‌یک‌باره دشمنی‌اش آشکار می‌شود. چه بسیار خبرهای خوش که در این دنیا به ما رسید و ما را در غرور فروبرد؛ اما ناگهان خبری ناگوار، ما را از درون آزرد. نقل است که عیسی علیه‌السّلام، دنیا را در قامت پیرزن عشوه‌گری دید که تعداد شیفتگانش، همان شوهرانش بودند. دنیا همه شوهران را فریفته کرده بود و آنگاه آن‌ها را با مهریه‌های سنگین! به هلاکت رسانده بود. همچنین دنیا به‌مانند پیرزنی است که تدلیس کند و خود را در نقش جوانی زیباروی بیاراید؛ اما چون باطنش معلوم شود، شوهران به‌یک‌باره از او فرار کنند!

4- انسان هر چه به دنیا توجه بیشتری کند، وابسته‌تر می‌شود، مانند کسی که غذا بخورد و سیر شود و باز دست برندارد و بازبخورد؛ تا به‌جایی برسد که حال دل‌پیچه به او دست دهد و درد و فضاحتش پدیدار شود. این‌چنین کس، چون در دام دنیا و شتری که بیان شد، گرفتار است، موقع مرگ بسیار مضطرب است؛ چراکه فرشتگان مرگ، او را از چیزهایی جدا می‌کنند که عمری با آن‌ها، خو گرفته است و ایشان را هدف پنداشته است.

 

دنیا هم‌ مکان غفلت و بَطَر (خوشی زیاد) است و هم مکان ذکر و معرفت؛ و این در کلام حضرت علی علیه‌السّلام در نهج‌البلاغه نیز بارها منعکس‌شده است. حضرت، دنیا را در دو جنبه معرفی می‌کنند که یکی خیزنده و رشد دهنده است و دیگری ریزنده و نابود شونده:

 

خطبه‌های حضرت (با تلخیص)

امروز (دنیا)، روز تمرین و آمادگى و فردا روز مسابقه است.

دنیا خانه آرزوهایى است که زود نابود می‌شوند و کوچ کردن از وطن، حتمى است.

دنیا، شیرین و خوش‌منظر است که به‌سرعت به‌سوی خواهانش می‌رود و بیننده را می‌فریبد. با بهترین زاد و توشه از آن کوچ کنید و بیش از کفاف و نیاز خود از آن نخواهید و بیشتر ازآنچه نیاز دارید طلب نکنید.

آگاه باشید! دنیا خانه‌ای است که کسى ایمنى ندارد؛ مگر در آن به جمع‌آوری توشه آخرت پردازد.

در این چندروزه دنیا مهلت داده شدند تا درراه صحیح قدم بردارند.

با مهلت و آسایش خاطرى که (اکنون در دنیا) دارید (عمل کنید) و نامه عملتان سرگشاده و قلم فرشتگان نویسنده درحرکت است، بدن‌ها سالم و زبان‌ها گویاست و توبه موردقبول و اعمال نیکو موردپذیرش است.

اى بندگان خدا، شمارا به ترک دنیایى سفارش می‌کنم که شمارا رها می‌سازد، گرچه شما جدایى از آن را دوست ندارید. دنیایى که بدن‌هاى شمارا کهنه و فرسوده می‌سازد؛ بااینکه دوست دارید همواره تازه و پاکیزه بمانید.


یادی از امام موسی صدر:

امام موسی صدر، نمونه موفق یک مبلغ حقیقی اسلام است که با دیدگاه های استوار و البته انسانی خود، نه تنها اسلام را به خاطر جذب مخاطب، باژگونه معنا ننمود؛ و همچنین هویت دینی خویش را فراموش نکرد؛ بلکه از بسیاری از محدودیت های ایدئولوژیک و رادیکالِ روحانیت رسمی آن زمان رهید و تبلیغ را نوع دیگری معنا کرد.
او با همه می نشست و از اسلام رحمانی سخن می گفت، و کسی را به خاطر ظاهرش، دینش، مسلکش و مرامش، ابتدائاً طرد نمی کرد؛ همانگونه که در تاریخ نقل شده است که پیامبر خاتم صلّی الله علیه و آله، با زنان می نشست و به پرسش های آنان پاسخ می گفت و این کار را ننگ نمی دانست.
اینک جمله ای شنیدنی از امام موسی صدر که هنوز امید به زنده بودنشان داریم: «ما زنان را درگیر فعالیت‌های اجتماعی می‌کنیم تا آرام آرام در مسیر حرکت‌های مطلوب اجتماعی، متوجه حقایق دیگری در عالم شوند و دنیا را تنها در لباس نو خریدن و آرایش کردن و از این میهمانی به آن میهمانی رفتن نبیند، تا بفهمند در زندگی چیزهای دیگری هم هست» چنین جمله ای، بیشک تحلیل درست امام موسی صدر از سیره فاطمة زهرا سلام الله علیهاست که گرچه از چشم نامحرمان پرده نشینی می کردند، اما به وقتش حضور موثر اجتماعی داشتند.

بیان عیان 
بیان های عارفانه و عاقلانه 
https://t.me/joinchat/AAAAAESGl8KWqUtlvssg1A
حسین
۲۴ بهمن ۹۵ ، ۲۲:۲۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۷ نظر