بَیانِ عَیان

گفتارهای عاقلانه و عارفانه!

بَیانِ عَیان

گفتارهای عاقلانه و عارفانه!
بَیانِ   عَیان
بیان عیان، رسانه ای در حوزه علوم انسانی و در شاخه عرفان و دین است. مردم و جوانان امروز، خواهان تغذیه عقل و جان هستند تا در سایه سار این هوای پاک، جان هایشان را از غبارهای زمانه پاک سازند. عقل آنان را باید با برهان و جانشان را باید با عرفان سیراب کرد نه با خرافه و گزافه.
بیاییم با یکدیگر، محترمانه، صادقانه و در جهت کاهش معضلات، گفتگو کنیم. این تنها راه ممکن برای زیست انسانی است. بیاییم باور کنیم، افرادی که مثل ما فکر نمی کنند، الزاماً دشمن حقیقت نیستند. بیاییم باور کنیم، حقیقت الزاماً در چنگال! ما نیست.

[بیان عیان]

برای آگاهی از بروزرسانی [بیان عیان] لطفا ایمیل خود را در این قسمت وارد کرده و پنجره باز شده را تایید کنید. سپس ایمیل ارسال شده را باز کرده و لینک ارسال را بفشارید

Delivered by FeedBurner

پیوندهای مفید برای علاقمندان و محققان

۴۴ مطلب با موضوع «گفتارهای عاقلانه و آسیب شناسانه» ثبت شده است


عالمان دین، همْ می توانند منشاءِ صلاح و سَداد مسلمانان باشند و هم مایه سقوط و هلاکت ایشان. امام علی علیه السّلام در حدیثی می فرمایند که دو گروه، کمر مرا شکستند: «یکی عالمان بی عمل و فاسد، و دیگری جاهلان مقدّس نما» (1). در کتاب شریف و گرانقدر «مصباح الشّریعة» (2) که خصوصاً در بین عرفان پژوهان، منسوب به امام صادق علیه السّلام است، ده ویژگی منفی برای علما ذکر شده است که در پی می آید:


1ـ طمع: که به آنچه دارد و به آنچه از راه مشروع به دست می‏آید قناعت نکرده، و به مال و عنوان و ملک دیگران طمع بورزد.

2ـ بخل: که راضی نشود دیگران، از مال و علم و عنوان و مقام ظاهری و معنوی او استفاده کنند.

3ـ ریا: که علم و عبادت و محاسن اعمال و محامد صفات خود را بخواهد به دیگران نشان داده، و نیت او آلوده باشد.

4ـ عصبیت: در آراء و عقاید و افکار و اعمال خود، صفا و حریت و حقیقت و روحانیت را کنار گذاشته، و روی خیالات موهوم و وابستگی‏های ظاهری و انتساب عرفی و اسم و شهرت و علایق دیگر، خود را محدود و مقید کرده، و از روش مخصوص و افکار و اعمال معینی طرفداری کند.

5ـ حب مدح: که هدف او در همه رفتار و گفتار و کردار، بزرگداشت خود و عنوان و اسم و رسم پیدا کردن باشد.

6ـ وارد شدن و بحث از مسائلی که فهمیدن حقیقت آن مسائل، برای او محال باشد، لاجرم نتیجه‏ای جز انحراف فکری نداشته باشد، مانند بحث از جزئیات و خصوصیات عالم آخرت، یا مقامات معنوی که هنوز از آن مراحل اطلاعی ندارد.

7ـ تکلف در سخن گفتن و یا نوشتن: که عادت به تزیین کلام و عبارت پردازی و قافیه سازی و مجاز گویی پیدا کرده، و توجه او از حقیقت و معنی منحرف گشته، و به ظواهر بپردازد.

8ـ حیاء نداشتن: در مقابل حرکات ناشایست و اعمال زشت و کارهای نامشروع و نامناسب که کاملا بی‏پروا و بی‏باک باشد، و هیچ گونه آداب و ظواهر احکام و برنامه دینی و اخلاقی را رعایت نکند.

9ـ افتخار: روی عناوین و جهات دنیوی و امور مادی افتخار و مباهات نمودن، و خود را به دیگران امتیاز دادن و بالا بردن.

10ـ سستی کردن در مقام عمل: که به دانسته خود عمل نکند، و از علم خود نتیجه و ثمر عملی نگیرد، و روش و کردار او بر خلاف علم او باشد.

حضرت عیسی علیه السّلام فرمودند: «شقی‏ترین و بدترین مردم آن کسی باشد که در میان مردم با علم و فضل شهرت پیدا کرده، ولی در مقام عمل مقصر و سست و مجهول باشد».

 

(1) إحیاء علوم الدّین، ج1، ص52 / المراد من منیة المرید، ص 91
(2) مصباح الشّریعة، ترجمه جناب آقای مصطفوی



حسین
۲۲ مرداد ۹۷ ، ۱۳:۵۹ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰ نظر

امام موسی صدر

(حضور امام موسی صدر در بنهران، شمال لبنان، برای شرکت در مراسم عقد یکی از شیعیان)


قاطبه مردم ِ جامعه‌ای که از تبعیض، فقر، فساد و آسیب‌های نهادینه‌شده اجتماعی (اعتیاد، دزدی، فحشاء و ...) رنج می‌برند، خواه‌ناخواه و بدون آنکه عمدی در کار باشد، دین را به فراموشی می­سپارند؛ چراکه دین، هنگامی در دل‌های مردم زبانه می‌کشد که به دغدغه‌های حداقلی معیشت وزندگی روزمره آنان پاسخ‌داده‌شده باشد.

امام موسی صدر که در روزگارانی نه‌چندان دور، مغز متفکر جهان اسلام در جنوب لبنان بشمار می‌رفت و قلبش برای محرومیت شیعیان آنجا می‌تپید، ابتدا به سراغ روسری دختران و قلیان پسران نرفت، دختران بدحجاب را فاحشه ننامید و گریبان تزویر و ریا در منبر و محراب چاک نکرد، بلکه ریشه مشکلات اجتماعی و دینی را شناخت و برای حل آن‌ها قدم برداشت. او ابتدا جهل مردان و زنان آن دیار را برطرف کرد و سپس با اصلاحات اقتصادی، اجتماعی و سپس سیاسی، قدم درراه حیات معنوی مردمان برداشت. اینک گفتاری از آن جناب:

«دعوت صحیح اگر توأم با عمل نباشد و وضع اجتماعی دعوت‌کننده یا هم‌مذهبان او بد باشد، کم اثر خواهد بود. آخر چطور ممکن است که مردم، ادعای مسلمانی را که اسلام را ضامن سعادت دنیا و آخرت می‌داند، باور کنند، درحالی‌که فقر و جهل و مرض و کثافت، آن‌ها را فراگرفته است؟... فعالیت های دینی من، قبل از هرچیز، ارتقای زندگی اجتماعی مردم به طور عام، و فرهنگ دینی مسلمین، به طور خاص است. بر این باورم که تا وقتی، زندگی اجتماعی مردم در این سطح است، وضع دینی آنان را نمی توان بهبود بخشید»(1)

+ای‌کاش حداقل جرقه‌ای از وجود ایشان به تن برخی از مسئولینی که مردم فقیر را در خط دشمن معرفی می‌کنند، بخورد. ای‌کاش... همانانی که در بستر نرم و راحت قدرت با وجود مقرری ماهانه و معهود، خبر از شکم گرسنه فقرا ندارند.

 -----------------------------------

 

(1) کتاب "عصایت را به میله‌های زندان بزن، موسی!"، ص23(با تغییرات جزئی). این کتاب، خلاصه‌ای خواندنی از سیره اجتماعی و سیاسی امام موسی صدر است که در 112 صفحه از سوی انتشارات موسسه فرهنگی ­ـ­­ تحقیقاتی امام موسی صدر چاپ‌شده است.  


حسین
۱۴ خرداد ۹۷ ، ۱۶:۳۹ موافقین ۳ مخالفین ۰ ۳ نظر

قبا

 توبه کنان و پشیمان، در مجلسی مذهبی حضور داشتم که خبر دادند، یکی از شاگردان عرفانی و برجسته عارف جلیل القدر (...)، قصد تراوش چند کلمه ای درس اخلاق دارند. محتاطانه از دور، می نگریستم که این شیخ، چه در چنته دارد و در سودای بیان کردن چه مطلبی است. شیخ اخلاق ما، ابتدا بر صندلی خطابه تکیه زد و دیگران (عمدتاً پیران و سالخوردگان) دورش حلقه زدند. 

ایشان لب به سخن گشود که بله! همیشه تسبیح دستتان باشد. در همه حال (حتا سخنرانی، پای تلویزیون، و ...) تسبیح را فراموش نکنید. به شما آرامش می دهد، شما را همیشه با یاد خدا مأنوس می کند. من که چه در حال سخنرانی، چه قبل و بعد از آن، تسبیحی در دست ایشان ندیدم. ای کاش حداقل ایشان به توصیه ای که می کرد، خودش عمل می کرد. 

بسیار گویی، هنر نیست... کو رفتار؟ کو کردار؟


حسین
۰۲ خرداد ۹۷ ، ۰۳:۲۹ موافقین ۴ مخالفین ۱ ۱۰ نظر


در محیط مجازی، با جوانان زیادی برخورد کرده ام که بی مهابا، پرقوت، پرشتاب و اکثراً بدون اختلال روانشناسانه حادّ، به دنبال خالی کردن عقده های جنسی با هم جنس خودشان هستند. جالب اینجاست که تقریباً همگی آنها، پسر و مرد هستند. ایشان به چند دلیل به این ورطه کشیده شده اند: 

یک) داشتن دوستان ناباب و دیدن تصاویر و فیلم های نامناسب و در نتیجه، تحریک پذیری بالای ذهنی و دیداری. برخی از اینان معترف اند که آلوده و گرفتار شده اند اما گرفتاری خود را ناشی از اختلال روانی و جنسی همجنسگرایان و دوجنسه ها می دانند؛ در حالی که این مسئله، اکثراً بهانه ای بیش نیست. دلیل اصلی این اتفاق، تغییر الگوی ذهنی آنها به دلیل کثرت تماشای فیلم ها و تصاویر نامناسب است؛ طوری که ذهنشان به حالت اعتیاد درآمده است. 

دو) نداشتن راهنمای مناسب در زندگی و عدم پشتیبان عاطفی خانوادگی، تنهایی، سرخوردگی روانی و بیکاری.

سه) عدم پرداختن به تفریحات سالم؛ طوری که وقتی از رابطه سالم با آنها سخن می گویی، این مفهوم برایشان غریبه است. 

چهار) نداشتن برنامه مشخص در زندگی برای آینده و ازدواج. 

پنج) پیدا نکردن شریک جنسی از جنس مخالف (خصوصاً از نوع حرام) و قانع شدن به لذت ناهمگون و ناهنجار جنسی با جنس موافق. 

شش) نداشتن الگوی ذهنی و روانی مشخص در زندگی.

هفت) غریب بودن با مفاهیم مذهبی و نشناختن الگوهای ایمانی. 


اما آنچه که اکنون بدان می پردازم:

معتقدم، اصل و اساس این انحراف ها، بی اعتقادی، بی ایمانی و دشمنی با خدا و رسول و دین و آیین، نیست، بلکه علاوه بر موارد یک تا شش، غربت ذهنی آنها از مفاهیم دینی و ایمانی است. آنها بسیار منزوی اند. بسیار! بسیار به کمک احتیاج دارند! بسیار! اما متاسفانه کمتر کسی است که حاضر شود با دانش خود، آنها را کمک کند و شریک دردشان باشد و خود را وقف بهبودی آنها کند.

عصبانیت روانی این افراد، بسیار بالاست؛ طوری که وقتی از رابطه سالم و بهنجار جنسی، توبه و ... با ایشان سخن می گویید، گرچه قلباً باور دارند اما با عصبانیت، دادن فحش های ناموسی و خروج از مکالمه و احیاناً مسدود کردن مخاطب، سعی می کنند که به نوعی از درمان خود فرار کنند چراکه لذت نابهنجار دائم را به آینده ای غیرمطمئن، ترجیح می دهند. برخی نیز که تازه کار هستند، می پذیرند، تشکر می کنند اما شاید درمانشان را پیگیری نکنند. 

نکته دیگر اینجاست که هرچه سن این افراد بالاتر، میزان مقاومتشان در برابر اصلاح رفتار، بیشتر و امید به درمانشان، دشوارتر است؛ چراکه آنچنان خود را در ورطه انحراف انداخته اند که تا اراده ای جدی برای حل مشکل نداشته باشند، هیچ خدایی را بنده نیستند.  

+نائب فاعل، عنوان طنزی است از کسانی که نه اراده فاعل شدن دارند، نه اراده مفعول شدن، بلکه اراده های متفاوت تری دارند. 

حسین
۳۰ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۲:۲۴ موافقین ۱ مخالفین ۱ ۳ نظر


یک) یکی از موضوعات مهمی که رسانه های غوغاسالار مجازی (پس از تحولات سیاسی ـ اجتماعی سال 96) بدان پرداخته و می پردازند، اصل وجود «منابع مالی» نهادهای حوزوی و مراجع عظام تقلید و احیاناً تبلیغ در جهت اثبات فساد در آن منابع است.  این رسانه ها از هزینه های هنگفتی که از جیب مردم، صَرفِ عَلَم کردن نهادهای دینی و فرهنگی بی تأثیر (به قول خودشان) می شود، گلایه ها و شکایت ها دارند.


دو) موضوع دیگری که مورد توجه این رسانه هاست، منابع مالی برخی از مراجع تقلید است. ایشان با ارائه نمونه هایی که به قول خودشان واقعی است، به مردم این موضوع را القا می کنند که اولاً  مراجع در قبال حمایت از دولت و حکومت، پول دریافت می کنند و دوماً منابع مالی آنها غیرقابل کنترل، غیر شفاف و فساد زاست. 


سه) اخیراً یکی از مراجع معظم تقلید، از لزوم مبارزه با «مفسدان اقتصادی» سخن گفته اند و راه حل آن را «اعدام» دانسته اند. صَرف نظر از اینکه "اعدام"، چقدر در سیستم فسادپرور و رانتی راهگشاست، باید از این مسئله استقبال کرد و آن را به فال نیک گرفت. 


چهار) پیشنهادی که به ذهن می رسد آن است که بیاییم شفافیت و ضدفساد بودن را از «خود» شروع کنیم. مگر مراجع تقلید، ادعای «سلامت مالی» و «استقلال از منابع دولتی و حکومتی» را ندارند؟ یکبار هم که شده، برای اطلاع عموم، میزان دخل و خرج مالی خود را به طور شفاف و ماهانه، به اطلاع همه برسانند. اینکه چقدر منابع مالی در اختیار دارند، نحوه مصرف خمس و زکات مردم چگونه و میزان آن چقدر است، خدمات انجام گرفته به طور دقیق شامل چه مواردی است و قس علیهذا. 


چقدر خوب می شود تا مردم، به طور مستند، از جزئیات پول هایی که به مراجع می پردازند، آگاه شوند، چراکه حق ایشان است که «حقیقت» را بدانند. حق ایشان است که بدانند، پولی که به نام امام زمان علیه السّلام به فقهای زمانه می دهند، در چه اموری خرج می شود و میزان آن چقدر است؟ 


نباید از شفاف سازی ترسید. ما به مراجع خود اطمینان داریم اما از باب روشنگری و اطمئنان قلبی که در قرآن کریم آمده است، از همه مراجع محترم تقلید استدعا داریم تا اصل شفاف سازی مالی را ابتدا از بیت خود شروع کنند تا اثرات بسیار مثبت آن را به عیان، ببینند. با این کار، نه تنها پاک دست بودن خود را اثبات می کنند و دهان رسانه های غوغاسالار را می بندند و غبارها را از دل های شکاک و خیال پرور می زدایند، بلکه موجب افزایش اطمینان عمومی و اشتیاق مردمی می شوند که دوست دارند تا وجوهات شرعیه خود را در راه خداوند و رفع احتیاجات مسلمانان، خرج کنند.

به امید حرکتی امیدبخش و شفاف ساز



حسین
۲۴ ارديبهشت ۹۷ ، ۲۳:۰۲ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۴ نظر