بَیانِ عَیان

گفتارهای عاقلانه و عارفانه!

بَیانِ عَیان

گفتارهای عاقلانه و عارفانه!
بَیانِ   عَیان
بیان عیان، رسانه ای در حوزه علوم انسانی و در شاخه عرفان و دین است. مردم و جوانان امروز، خواهان تغذیه عقل و جان هستند تا در سایه سار این هوای پاک، جان هایشان را از غبارهای زمانه پاک سازند. عقل آنان را باید با برهان و جانشان را باید با عرفان سیراب کرد نه با خرافه و گزافه.
بیاییم با یکدیگر، محترمانه، صادقانه و در جهت کاهش معضلات، گفتگو کنیم. این تنها راه ممکن برای زیست انسانی است. بیاییم باور کنیم، افرادی که مثل ما فکر نمی کنند، الزاماً دشمن حقیقت نیستند. بیاییم باور کنیم، حقیقت الزاماً در چنگال! ما نیست.

[بیان عیان]

برای آگاهی از بروزرسانی [بیان عیان] لطفا ایمیل خود را در این قسمت وارد کرده و پنجره باز شده را تایید کنید. سپس ایمیل ارسال شده را باز کرده و لینک ارسال را بفشارید

Delivered by FeedBurner

پیوندهای مفید برای علاقمندان

۲۲ مطلب با موضوع «گفتارهای عارفانه و اخلاقی» ثبت شده است


نام او لب لباب معنوی است 

انتخاب انتخاب مثنوی است


لب لباب معنوی، انتخاب ِ انتخاب مثنوی، تالیف ملاحسین واعظ کاشفی، خلاصه مثنوی معنوی جناب مولوی جلال الدین بلخی رومی است. بیان عیان، زین پس، شرح کتاب «لب لباب معنوی» را که گزیده مثنوی جناب مولوی است به صورت تطبیقی، با کتب زیر خدمت شما عزیزان به صورت متنی، صوتی و ویدئویی تقدیم می کند. 


لسان الغیب جناب فریدالدین عطار

دیوان کبیر شمس تبریزی

دیوان فیض کاشانی

کتاب مکاشفات رضوی(جناب لاهوتی)

شرح مثنوی ( جناب نعیم)

شرح مثنوی (جناب سبزواری)

شرح مثنوی (جناب فرزانفر)

شرح مثنوی (جناب نثری)

شرح مثنوی (جناب شهیدی)

شرح مثنوی (گولپینارلی)

شرح کتاب جواهر الاسرار و زواهر الانوار (کمال الدین خوارزمی)

کتاب مولوی نامه؛ مولوی چه می گوید؟ (جناب جلال الدین همایی)

میناگر عشق (جناب کریم زمانی)


حسین
۲۷ مهر ۹۷ ، ۰۹:۵۸ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

امام حسین علیه السّلام در فرازهای پایانی دعای عرفه می‌فرمایند: «اِلـهى کَیْفَ اَسْتَعِزُّ وَ فِى الذِّلَّهِ اَرْکَزْتَنى، اَمْ کَیْفَ لا اَسْتَعِزُّ وَاِلَیْکَ نَسَبْتَنى». خدایا! چگونه عزت خواهم، درحالی‌که در خوارى (1) ثابتم کرده‌ای، و چگونه عزت نخواهم باآنکه به خود، نسبتم داده‌ای؟ (2) 

عُجب چیست؟

 حجت‌الاسلام ابو حامد محمد غزالی، در کیمیای سعادت می‌فرمایند: «بِدان که عُجب ازجمله اخلاق مذموم است. رسول صلّی الله علیه و آله، (فرمود): "اگر معصیتی نکنید ترسم‏ بر شما از چیزی که بَتَر (بدتر) است از معصیت، و آن عجب است" و نیز فرمود: "اگر همی ‏خندی و به تقصیر خویش مُقرّ، بهتر از آنکه همی‌گریی و آن (گریه)، کاری دانی (به حسابش آوری)" و مطرّف (رض) گوید: "همه‌شب بخُسبم (بخوابم) و بامداد شکسته و ترسان باشم، دوست‏ تر دارم از آنکه همه‌شب نماز کنم و بامداد مُعجِب باشم" (3)، و بشر بن منصور یک روز نماز دراز می‏ کرد و یکی به تعجّب در عبادت وی می‏ نگریست، چون سلام باز داد گفت: "یا جوانمرد! تعجّب مکن که ابلیس مدت‌های دراز عبادت کرد و خاتمت وی دانی که چه بود!" 

بدان که عجب، بیماری است که علّت آن "جهل محض" است، پس علاج آن "معرفت محض" باشد... باید که تعجّب تو از فضل خدای تعالی بود که ... تو را از عنایت خویشتن استخلاصی فرستاد و اگر پادشاهی اندر غلامان خود نظر کند، و از میان همه، یکی را خلعت دهد، بی ‏سببی و خدمتی که از پیش کرده بُود، باید که تعجّب وی از فضل مَلِک بُود که بی استحقاق، وی را تخصیص کرد نه (تعجب وی) به خود، پس اگر گوید: "مَلِک حکیم است و تا اندر من صفت استحقاق ندید، آن خلعت خاص به من نفرستاد"، گوییم: آن صفت استحقاق از کجا آوردی؟! همچنین اگر گویی: "مرا توفیق عبادت بدان داد که وی را دوست داشتم، گویند: "این دوستی اندر دل تو، که افکند؟!" 

جواب حقیقی آن است که تو راهگذر قدرتی و بس، و تو هیچ‌کس نه ‏ای! ﴿وَ ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ و لکِنَّ اللّهَ رَمی‏﴾ (4) آنچه کردی نه تو کردی که وی کرد، ولیکن چون حرکت پس از علم و قدرت و ارادت آفرید، پنداشتی که تو کردی! 

مطلب مرتبط: عجب از عجب (قسمت اول) 

پی نوشت ها: 

(1) خواری، به معنای مذموم آن نیست چراکه انسان خلیفه خدا و گوهر آفرینش است. خواری در اینجا، در برابر عزت و کبریایی خداوند معنا می‌شود؛ یعنی انسان به دلیل مخلوق بودن و صفت امکانی داشتن، در برابر پروردگار خود، ذاتاً دارای انکسار و خضوع است، چراکه تمام وجودش در احاطه خداست. 

(2) ترجمه از شیخ حسین انصاریان (پر توفیق باد) در پایگاه عرفان: Erfan.ir 

(3) بدان معنا نیست که عبادت و گریه را ترک کنیم و به‌غفلت و خواب مشغول باشیم تا از عُجب در امان بمانیم، بلکه بدان معناست که صفت عجب باصفت عبادت و بندگی در تضاد است و باید تلاش کرد تا آن صفت را از خود دور نمود تا به عبادت و ثنایی خالصانه‌تر رسید وگرنه خواب نیز اگر با غفلت همراه باشد، مذموم و مطرود است. 

(4) سوره الانفال، ترجمه آقای بهاءالدین خرمشاهی (پر توفیق باد)

حسین
۱۱ مهر ۹۷ ، ۰۶:۰۵ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲ نظر

دین به ما می گه: درباره ایمان مردم، به‌سادگی و با اندک اطلاعات، قضاوت نکنیم! چرا عادت کرده ایم در ذهن خود، برای دیگران پرونده تشکیل دهیم؟! 
سعدی علیه الرّحمة: «یاد دارم که در ایام طفولیت، متعبد بودمی و شب خیز و مولِع زهد و پرهیز. شبی در خدمت پدر رحمة الله علیه نشسته بودم و همه شب دیده بر هم نبسته و مصحف عزیز بر کنار گرفته و طایفه ای گرد ما خفته. پدر را گفتم از اینان یکی سر بر نمی‌دارد که دوگانه ای بگزارد. چُنان خواب غفلت برده اند که گویی نخفته اند، که مرده اند. گفت: «جان پدر! تو نیز اگر بخفتی، بهْ از آن که در پوستین خلق افتی!». 
         نبیند مدعی جز خویشتن را           که دارد پرده پندار در پیش
      گَرَت چشم خدابینی ببخشند       نبینی هیچ کس عاجزتر از خویش
حسین
۲۳ شهریور ۹۷ ، ۱۳:۴۰ موافقین ۳ مخالفین ۰ ۷ نظر

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت رسول صلّی الله علیه و آله: «یا علیّ! خلق اللهُ النّاسَ من أشجار شتّى، و خلقنى و أنت من شجرةٍ واحدةٍ، أنا أصلُها و أنت فرعُها، فطوبى لعبدٍ تمسّک بأصلها و أکل من فرعها» (1)

یا علی! خداوند مردم را از خاستگاه های مختلف (تعبیر به درخت) آفرید اما من و تو را از یک خاستگاه آفرید. من اصلم و تو فرع! خوش باد بنده ای که به اصل دست یازد و از فرع بهره جوید. 

ولایت معنوی امام علی علیه السّلام، منبع علم و حکمت و رمز استمرار برکت وحی برای مردم است. جایگاه علمی و معرفتی خاندان اهل بیت علیهم السّلام، علی رغم همه دشمنی ها و محدودیت ها، مورد اذعان عقلای تاریخ قرار گرفته است. 

از حسن تدبیر، عدالت و صلابت علی علیه السّلام در برابر مُترَفان(2) مفسد گرفته، تا حسن سیاست امام حسن علیه السّلام در برابر تزویر معاویه، از امر به معروف و نهی از منکر امام حسین علیه السّلام در زمانه ظهور بدعت ها گرفته تا روشنگری های نرم امام سجاد علیه السّلام، از علم و حکمت باقرین علیهماالسّلام گرفته تا برکت و اخلاق امام کاظم علیه السّلام، از کوچ سیاسی اجتماعی مبارک امام رضا علیه السّلام گرفته تا سخاوت و جود و هدایت طلبی امام جواد و هادی علیهماالسّلام در عصر اختناق، از ایستادگی و مظلومیت امام حسن عسکری علیه السّلام در حصار نظامی گرفته تا فیوضات معنوی امام عصر عجّ الله تعالی و فرجه الشّریف در عصر غیبت صغری و کبری، همه و همه استمرار شیوه و سیره نبوی است. 

امام علی علیه السّلام در نهج البلاغة می فرمایند:

«اهل بیت علیهم‌السلام، جایگاه اسرار خداوندى، پناهگاه فرمان الهى، مخزن علم خدا، مرجع احکام اسلامى، نگهبان کتابهاى آسمانى و کوههاى همیشه استوار دین خدایند. خدا به وسیله اهل بیت، پشت خمیده دین را راست نمود، و لرزش و اضطراب آن را از میان برداشت، برابر فاسدانى که تخم گناه افشاندند، و با آب غرور و فریب آبیارى کردند، و محصول آن را که جز عذاب و بدبختى نبود برداشتند... شما مردم به وسیله ما، از تاریکی هاى جهالت نجات یافته و هدایت شدید، و به کمک ما، به اوج ترقى رسیدید، وصبح سعادت شما، با نور ما درخشید» (3).


پی نوشت ها:

(1) «بحار الانوار»، ج 9، ص 334 / «کشف الغمّة»/«مناقب خوارزمى»/«امالى» طوسی، ص338. 

(2) معجم الإشتقاقی الموصل لألفاظ القرآن الکریم، تالیف محمد حسن حسن جبل: مترف (ثروتمندانِ مست شهوت) به معنای کسی است که در شهوات و لذت های دنیا، فربه و چاق شده است و به نوعی، مانع از اجرای سیاست های عدالت طلبانه می شود و جامعه را به سوی ویژه خواری سوق می دهد (المتنعّم المتوسّع فی ملاذّ الدنیا و شهواتها). 

این واژه 5 بار در قرآن کریم آمده است: 

یک) وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِکَ قَرْیةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُوا فِیهَا فَحَقَّ عَلَیهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا (الإسراء/16)

و هنگامی که بخواهیم شهر و دیاری را هلاک کنیم، نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم، سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدت درهم می‌کوبیم.

دو) حَتَّى إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِیهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ یجْأَرُونَ(المؤمنون/64)

تا زمانی که متنعمان مغرور آنها را در چنگال عذاب گرفتار سازیم؛ در این هنگام، ناله‌های دردناک و استغاثه‌آمیز سرمی‌دهند!

سه) وَمَا أَرْسَلْنَا فِی قَرْیةٍ مِنْ نَذِیرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ کَافِرُونَ(سبأ/34)

و ما در هیچ شهر و دیاری پیامبری بیم‌دهنده نفرستادیم مگر اینکه مترفین آنها (که مست ناز و نعمت بودند) گفتند: «ما به آنچه فرستاده شده‌اید کافریم!».

  وَکَذَلِکَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِکَ فِی قَرْیةٍ مِنْ نَذِیرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ(الزخرف/23)

چهار) و این‌گونه در هیچ شهر و دیاری پیش از تو پیامبر انذارکننده‌ای نفرستادیم مگر اینکه ثروتمندان مست و مغرور آن گفتند: «ما پدران خود را بر آئینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می‌کنیم.»

پنج) إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ(الواقعة/45)

آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند. 

(3) نهج البلاغة، ترجمه محمد دشتی رحمة الله علیه

حسین
۰۹ شهریور ۹۷ ، ۱۵:۵۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

«مُفَضَّل» که از شاگردان امام صادق علیه السلام بود، روزی «ابن ابی العوجاء» (خدا ناباور) را دید و با شنیدن سخنان الحادی او، برآشفت و به او تندی کرد. 

ابن ابی العوجاء گفت: «... اگر از یاران جعفر بن محمدصادق  علیه السّلام هستی، ایشان این‌طور با ما مجادله نمی‌کند. ایشان گفتار ما را بارها شنیده اما دشناممان نداده و در پاسخ، از اندازه بیرون نرفته است. وی،  آرام، بردبار ، خردمند و متین است و هرگز خشم و سفاهت بر او چیره نمی‌شود. سخنان و دلایل ما را می شنود، ... آنگاه با کمترین سخن، دلایل ما را باطل می‌سازد و با کوتاه‌ترین کلام، حجّت را بر ما تمام می کند، چُنانکه دیگر نمی‌توانیم پاسخی دهیم. اینک تو اگر از اصحاب اویی، چُنانکه شایسته اوست با ما سخن بگو!». 

منبع: توحید مفضّل



حسین
۱۸ تیر ۹۷ ، ۰۶:۰۷ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۴ نظر